ήρθε ήρθε ήρθε

Επιτέλους ύστερα από δεήσεις και παρακάλια ήρθε η βροχή που τουλάχιστον εμείς οι μελισσοκόμοι της Πάρου περιμέναμε με αγωνία.Τώρα μπορεί να δώσει κάτι το θυμάρι γιατί αλλοιώς το είχαμε χάσει το παιχνίδι.Από την μεριά του μελισσοκόμου θέλω βροχή από την μεριά του πατέρα δεν την θέλω και εξηγούμαι.Υστερα απο πολύ καιρό αναμονής ήρθε επιτέλους το Ο.Κ για να ανοίξει ο μεγάλος μου γιός το πρακτορίο των Ταχυμεταφορών ΕΛ.ΤΑ. και Ταχυδρομικό Πρακτορίο Β τάξης.Όπως καταλαβαίνετε τα άλλα όλα παραμερίστηκαν και ριχτίκαμε στην δουλιά να προλάβουμε να ανοίξουμε το μαγαζί πριν αρχίσει η καλοκαιρινή σεζόν.Χτές λοιπόν είχα αρχίσει να βάφω την εξωτερική πόρτα όταν άρχισαν οι πρώτες σταγόνες να πέφτουν στο κεφάλι μου.Γιά ελάτε στην θέση μου απ΄την μιά μεριά να θέλω την βροχή και απ΄την άλλη να βρίζω.Τελικά αναγκάστηκα και έβγαλα την πόρτα για να την βάψω ευτυχώς όλα πήγαν καλά.Η βροχή δε συνεχίζει μέχρι τώρα που γράφω.

Πόνος.......

Υπάρχουν από ότι ξέρω δύο είδη πόνου.Πόνος συναισθηματικός(σώψιχος,καρδιάς) και πόνος πραγματικός που σε κάνει να αντιδράς,να βρίζεις κλπ.Σχεδόν σε όλο μου το σώμα με έχουν τσιμπίσει μέλισσες και νιώθω ένα έντονο κάψιμο αλλά τα χειρότερα από όλα με σειρά πόνου και μάξιμουμ το 10 είναι:10 παίρνει το τσίμπημα στα γεννητικά όργανα.Πόνος φοβερός μιά φορά που μπήκε μια ρουφιάνα μέσα απ΄το παντελόνι και με τσίμπησε πάνω στην βάλλανο(δεν ξέρω αν γράφετε ετσι)κοινώς στο κάτω κεφάλι.Δέν φτάνει ο πόνος που είχα αλλά είχα και τον Σπύρο που μιλάγαμε στο κινητό να μου κάνει πλάκα λέγοντάς μου ότι "θα το ΄φχαριστηθεί η κυρά".Από τον πόνο δάκρυσαν τα μάτια μου.9 παίρνει το κέντρισμα στην άκρη του αυτιού.Με πήρε ο Κώστας από το Αλιβέρι στο κινητό όταν έκανα επιθεώρηση κάτι να πούμε και μόλις κόλλησα το κινητό στο αυτί βρήκε μιά που..να την ευκαιρία και μου την έκατσε.Ειναι και αυτός πολύ δυνατός πόνος.Στον ίδιο βαθμό βάζω πάντα από την δική μου εμπειρία και το τσίμπημα στον σβέρκο.8 τσίμπημα στην παρανυχίδα που μου την έχουν κάνει πολλές φορές όταν θέλω να το παίξω άνετος.7 κέντρισμα στο νεύρο στο πάνω μέρος της παλάμης που για αρκετό χρονικό διάστημα πριζόμουν όταν με τσιμπούσαν σ΄αυτό το σημείο και εδώ στο ίδιο βαθμό θα βαλω το κέντισμα πάνω στην μύτη.6 στο νεύρο πίσω από τον αστράγαλο στην φτερνα, και πονάει αρκετά.Όλα τα άλλα έπονται πάντα με προσωπική εκτίμηση.

Ανθόμελο....τέλος

Επειδή την πάτησα περυσι και δεν άφησα μέλι ανοιξιάτικο για να ταΐσω τον Χειμώνα τα μελίσσια μου είπα εφέτος να φυλάξω το λιγότερο 150-200 κιλά ανθόμελο για αυτήν την δουλιά.Κάνοντας έλεγχο στα μελίσσια μου εδώ και 2 μέρες είδα ότι δεν έχουν τίποτα μέσα.Τα πάντα εδώ στην Πάρο έχουν ξεραθεί.Αν δεν βρέξει 2-3 φορές τώρα τον Μάη(που τέτοια τύχη)δεν προβλέπω να ανοίξη ούτε το θυμάρι.Είμαστε να μας κλαίνε οι ρέγγες που λένε άπό παραγωγή φέτος σύμφωνα και με άλλους συναδέλφους.

Μυρμήκια

Οταν πρωτοξεκίνησα την μελισσοκομία ένα από τα πολλά προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσω ήταν και αυτό των μυρμηγκιών.Εφτιαχνα σιρόπι για να ταίσω τις μέλισσες μαζεύονταν,έφτιαχνα ζαχαροζύμαρο τα ίδια τρυγούσα το λίγο μέλι πάλι τα ίδια.Μου είπαν για το μαλάθειο αλλά ρίχνοντάς το έξω από την αποθήκη το έπαιρνε ο αέρας.Ρίχνοντας στις τρύπες της μυρμηγκοφωλιάς ανοιγαν άλλη πιό πέρα.Είχα απελπιστεί μέχρι που κάποιος φίλος και όχι μελισσοκόμος μου είπε το μυστικό και δεν έχω στην αποθήκη μου ούτε ένα μυρμήγκι.Γ Ρ Α Σ Σ Ο αυτό είναι.Σε όλα μου τα μηχανήματα (μελιτοεξαγωγέας πάγκος απολεπισμού βαρέλια μελιού κλπ)στα πόδια κοντά στο πάτωμα έβαλα γράσσο καθώς και στην είσοδο της αποθήκης έκανα ένα λούκι στο τσιμέντο με φάρδος 1cm και μήκος όσο είναι η πόρτα το γέμισα με γράσσο και από τότε ησύχασα.Ούτε ο αέρας ούτε βροχή δεν φεύγει με τίποτα.Παρατήρησα οτι μόλις τα μυρμήγκια πλησιάσουν κοντά γυρίζουν και φεύγουν μάλλον επειδή κολλησαν όσα προσπάθησαν να περάσουν.Δεν είναι βλαβερό δοκιμάστε το.

Φταίει η γκατεμια;

Εχω την εντύπωση πως η γκαντεμιά με κυνηγάει σε σημείο που να σκεύτομαι ότι εκτός του φιλήσυχου όνου που πολύ συχνά τα λένε Μάρκο τώρα θα λένε έτσι και τους γκαντέμηδες.Την περασμένη χρονιά και μόλις είχα πουλήσει περίπου 800γρ.Βασιλικό πολτό και λέγαμε δόξα το Θεό πάμε καλά Πρωτομαγιά χάνω την μητέρα μου.Που μυαλό και χρόνος για να συνεχίσω.Αφού περνάνε καμιά 20αριά μέρες και αρχίζω να ηρεμώ λίγο ξεκινάω από την αρχή πάλι.Τρυγάω το ανοιξιάτικο μέλι και δύο φορές βασιλικό πολτό. Πιάσαμε τέλος του Μάη.Στις 2 του Ιούνη μου τηλεφωνάει ο αδελφός μου και μου λέει τα μαντάτα χάσαμε και τον πατέρα.Ο πατέρας 90 ετών ζούσε στον κόσμο του τις περισσότερες ώρες αλλά υπήρχαν ώρες που ήταν με τα καλά του ένιωσε από ότι φαίνετε την απουσία της μάννας και δεν άντεξε.Τελικά τα παράτησα ούτε βασιλικό πολτό ούτε τίποτα.Βγαίνω στην σύνταξη από τον Ο.Τ.Ε και κάνουν 10 μήνες να μου δώσουν την σύνταξη.Ευτυχώς και βοήθησαν την κατάσταση κάποιοι φίλοι (ο φίλος στα δύσκολα φαίνεται)και τους ευχαριστώ.Αυτά συνέβησαν το 2006.Ερχόμαστε στο 2007 και τα μελίσσια μου (και όχι μόνο)ήταν σε μαύρο χάλι τα περισσότερα.28 Φλεβάρη επιτέλους πέφτει ο παράς αναδρομικώς.Δόξα τω Θεό αντέξαμε το μεγάλο λούκι.Μεγαλοβδομάδα ανεβαίνουμε Αθήνα για δουλιές και εξετάσεις (ήδη έχω κόψει 55 παραφυάδες για βασιλισσοτροφία)και λέει ο γιατρός της γυναίκας μου ότι πρέπει να γίνει ολική υστερεκτομή.Γίνετε η επέμβαση και πάλι Δόξα τω Θεό πήγαν όλα πολύ καλά.Μας έκοψαν βέβαια τον κ....ο αλλά τέλος καλό όλα καλά.Ισα-ίσα πρόλαβα και έβγαλα τις βασίλισσες που είχα υποσχεθεί να δώσω σε κάτι φίλους και τις έστειλα.Γύρισα από την Αθήνα και η πρώτη μου δουλιά ήταν να δώ τα μελισσάκια μου.Απογοήτευση σκέτη.Αν όλα αυτά δεν είναι γκαντεμιά τότε πιός είναι ο ορισμός της;

Πρόπολη

Το θέμα ήταν να ανέβει στο blog πρίν από καιρό αλλά την μιά η παραγωγή βασιλισσών την άλλη τα μελίσσια και κάτι θέματα υγείας της γυναίκας μου έμεινε πίσω.Οπως έχω ξαναγράψει τον περασμένο Φλεβάρη πήγα στα Χανιά και είδα κάτι ωραίους κατά την γνώμη μου τροφοδότες.Αγόρασα λοιπόν από εκεί τάπες πλαστικές για τα καπάκια και ρωτώντας τον μαγαζάτορα (πουλάει έτοιμα καπάκια με τάπα)πως τα στεγανοποιεί μου λέει ότι βάζει από κάτω από την τάπα λαστιχόκολλα σαν αυτήν που βάζουν οι μπαρπριζάδες.Ερχομαι στην Πάρο και φτιάχνω το όλο σύστημα στα καπάκια.Φτιάχνοντας ένα-ένα καπάκι το έβγαζα έξω από το εργαστήριο για να μήν μου πιάνει χώρο.Στήν αρχή είδα κάτι μελισσούλες να τριγυρνοβολάνε και δεν έδωσα σημασία πιστεύοντας ότι τις τράβηξε η μυρωδιά της καμμένης πρόπολης και του κεριού γιατί τα απολύμανα με το φλόγιστρο πρώτα.Μετά όμως παρατήρησα ότι πήγαιναν και έπαιρναν όση λαστιχόκολλα είχε χυθεί γύρω-γύρω από την τάπα.Την έκαναν πρόπολη και αργότερα όταν πήγα για έλεγχο στα μελίσσια είχε μαυρίσει ο τόπος.Εχω δεί να παίρνουν άσφαλτο φρέσκια αλλά λαστιχόκολλα!!!;

Η...περιπέτεια

Πρίν από 4-5 χρόνια αν θυμαμαι καλά 27 Οκτωβρίου και επειδή τα μελισσάκια μου ήταν τότε καμιά 15αριά αποφάσισα να αγοράσω άλλα 50.Με το πρόσχημα ότι αν έκοβα τα 15 δεν θα έπαιρνα καθόλου μέλι άρχισα να ψάχνω για πωλητή μελισσιών από αλλού και όχι από εδώ γιατί το πρώτο και μοναδικό μελίσσι(παραφιάδα) που είχα αγοράσει μέχρι τότε το πλήρωσα 20.000δρχ.Ηταν 2 τελάρα μέλισσες το ένα γόννος και το άλλο μέλι(τόσο φτηνά!!!).Βρήκα λοιπόν κάποιον που πουλούσε μελίσσια στον Παρνασό και αφού συννενοηθήκαμε ώς προς την τιμή και την συνάντηση ξεκίνησα από την Πάρο να πάω στον Παρνασό και να φέρω κάτω μελίσσια.Πήρα και την οικογένεια μαζί για να πάμε -λέει- και στην Άράχοβα καθότι μεσολαβούσε Σαββατοκύριακο και 28 Οκτωβρίου.Η συνάντηση θα γινόταν στο χωριό Δαύλεια στις 2 το μεσημέρι για να προλάβω να κάνω έναν έλεγχο στα μελίσσια που θα αγόραζα.Εκείνη την χρονιά είχε γίνει η αλλαγή από δραχμές σε ευρώ.Πάντως η τιμή για τα 50 ήταν 4000€ μετρητά.Από νωρίς έκλεισα δωμάτια και τα πλήρωσα προκαταβολικά μια και το πρόγραμμα ήταν αφού ετοιμάσουμε τα μελίσσια να πάμε το βράδυ για φαί και βόλτα στην Αράχοβα και ώρα αναχώρισης από εκεί θα ήταν στις 5 το πρωί για να φτάσω στον Πειραιά 8 που έφευγε το βαπόρι για Πάρο.Κατά τις 2 το μεσημέρι κτυπά το κινητό και ήταν ο Νίκος Α.ο πωλητής και μου λέει ότι έπεσε σε κίνηση και θα καθυστερήση.Η μεταφορά των μελισσιών θα γινόταν με ένα τρέυλερ δικό του που θα το κοτσάριζα στο αυτοκίνητό μου για να τα μεταφέρω μέχρι την Πάρο και θα του το έστελνα πίσω αργότερα.Τελικά έφτασε στις 3:30 με το τρέυλερ.Πήγαμε στο μελισσοκομείο του να δώ τα μελίσσια που θα αγόραζα.Επειδή ο χρόνος ήταν περιορισμένος λόγω καθυστέρησή του (και τέλος Οκτώβρη)σκέφτηκα να κοιτάξω επιλεκτικά τα πρώτα και τα τελευταία.Ανοίγοντας τα πρώτα 10 ήταν ασφυχτικά γεμάτα με μέλισσες και γόννο.Τό ίδιο και τα τελευταία με τό μόνο ψεγάδι οι κυψέλες είχαν το μαυρο τους χάλι.Να φανταστείτε ότι στην τελευταία κυψέλη είχε τόσο προχωρίσει το σούρουπο που σχεδόν την κλείσαμε μετά τον έλεγχο.Εκείνο που μου έκανε φοβερή εντύπωση ήταν η ηρεμία των μελισσών τόσο που μπορώ να πώ ότι μπορεί να μήν χρειαζόταν κάπνισμα.Μέχρι τώρα όλα καλά και από εδώ αρχίζει η περιπέτεια.Τις κλείνει όλες και αρχίζουμε το φόρτωμα στο τρέυλερ και μετά δέσιμο.Η νύχτα είχε προχωρίσει και θα τις κατεβάζαμε στο χωριό στο πάρκιν που είχαν τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, σύμφωνα πάντα με το πρόγραμμα,και θα πηγαίναμε μετά στην Αράχοβα.Έλα όμως που αφού κοτσάρισα τοτρέυλερ στο αυτοκίνητο αυτό δεν έλεγε να κουνηθεί από το βάρος γιατί το φρενάριζαν τα λάστιχα που έβρισκαν πάνω στο σασσί;Ρέ Νίκο τί έγινε; δεν έχεις ξαναμεταφέρει τόσα μελίσσια μαζί;τον ρώτησα και η απάντηση του ήταν πάρα πολλές φορές αλλά τα μελίσσια που έβαζε ήταν χωρίς μέλια μέσα.Τώρα τί κάνουμε;Να βγούμε μου λέει στην άσφαλτο και σιγά σιγά θα φτάσουμε στο χωριό να δούμε τί μπορεί να γίνει.Με την μυρωδιά του δίσκου να καίει την μύτη μας απο το ζόρι φτάσαμε στο χωριό.Τα δέ λάστιχα του τρέυλερ είχαν ανάψει τόσο που τους ρίξαμε νερό και εξατμίστηκε αμέσως.Προσπαθήσαμε και καταφέραμε να σηκώσουμε το τρέυλερ και βάλαμε στα κυπαρισάκια(λαστιχα τερματισμού)από ένα κομματι ξύλο και με αυτό το σύστημα δεν έβρισκαν τα λάστιχα πάνω στο σασσί.Ο Νίκος είχε σκοπό μετά το φόρτωμα να πάει στο Γαλαξίδι να μαζέψει ελιές αλλά πού να τον αφήσω να φύγει.Αναγκαστικά ακυρώθηκε η βόλτα στην Αράχωβα,ο ύπνος στα δωμάτια και ντουγρού για Πειραιά με τόσα προβλήματα και προπαντός όταν μου είπε ότι δεν είχε ούτε ρεζέρβα για το τρέυλερ.Απλήρωτος ευτυχώς για μένα μέχρι εκείνη την στιγμή αναγκάστηκε να έρθει στον Πειραιά συνοδεία.Αναχώρηση από το χωριό στις 20:30 άφιξη στον Πειραιά 01:30 τόσο πολύ τρέχαμε!!.Γρίνια τα πιτσιρίκια τότε δεν λέγεται.Τον πληρώνω και περιμένω στο λιμάνι του Πειραιά να έρθει η ώρα να μπώ στο πλοίο κάνοντας παρέα στους άστεγους ενώ τα παιδιά και η γυναίκα μου προσπαθούσαν να κοιμηθούν στο αμάξι επειδή δεν ήθελαν να πάνε μόνοι τους σε ξενοδοχείο της περιοχής.Περνά η ώρα και αρχίζει στο λιμάνι η πρώτη κίνηση αρχίζει να χαράζει.Βλέποντας το τρέυλερ κάτι σαν να μου φάνηκε ότι είδα να πετά αλλά σκέφτομαι ότι είναι νωρίς ακόμη και ότι από το ξενύχτι κάνουν σκιές τα μάτια μου.Ελα όμως που δεν κάνανε σκιές και όσο ξημέρωνε τόσες περισσότερες μέλισσες πέταγαν έξω;Κόντεψα να πάθω συγκοπή.Σηκώνω τα παιδιά να βγούν έξω για να πάω πιό κάτω να δώ τί γίνεται μήν τυχόν και τσιμπήσουν κανέναν οι μέλισσες και άντε μετά ξεμπέρδευε.Γιά κακή μου τύχη η κυψέλη με την "διαρροή" ήταν στην μέση και στην κάτω σειρά με αποτέλεσμα να μήν μπορώ να φτάσω για να την φράξω.Κατεβάζω μόνος τις μισές σχεδόν κυψέλες κάτω μέσα στο λιμάνι βρίσκω την μα...κία που είχε κάνει ο Νίκος την διορθώνω ξαναφορτώνω και κάποια στιγμή γυρίζω και τί να δώ καμιά 20αριά άτομα να με κοιτάζουν με απορία λες και ήμουν πλανόδιος ζογκλερ.Εχει ξημερώσει για τα καλά και αρχίζει το πλοίο να φορτώνει αυτοκίνητα.Πάω και βρίσκω τον ύπαρχο του πλοίου (υπεύθυνο φόρτωσης)τον παρακαλάω αν μπορεί να με βάλει τελευταίο για να μήν ζεσταθούν πολύ τα ζουζούνια.Παίρνω καταφατικη απάντηση και με ρωτά αν είναι καλά σφραγισμένες οι κυψέλες για να μήν τσιμπήσουν κανέναν επιβάτη.Αφού τον διαβεβαιώνω μου λέει και αυτές που πετάνε γύρω από τα κουτιά;Γυρίζω και τί να δω καμιά 30αριά μέλισσες να πετούν γύρω-γύρω.Ευτυχώς πήρα στροφές και του λέω (δεν ξέρω αν το πίστεψε)είναι αυτές που μένουν έξω για να κάνουν αέρα στις θυρίδες αερισμού των κυψελών για να μήν ψοφίσουν από την ζέστη.Τελικά αποδείχτηκε ότι είχε και άλλη κυψέλη διαρροή γιατί μέσα στο πλοίο κρεμάστηκε στις λάμπες φθορισμού ένα τσαμπί από μέλισσες που έφυγαν φτάνοντας στην Πάρο μόλις άνοιξε ο καταπέλτης και πετώντας στην κυριολεξία πάνω από τα κεφάλια των επιβατών.Αυτά γίνονται φίλοι όταν δεν κάνεις την δουλιά σωστά.