Thursday, July 29, 2010

O Σκάρος




Ο Σκάρος για μένα είναι από τα νοστιμότερα ψάρια όταν ψήνεται στα κάρβουνα.Ιδίως όταν είναι φρεσκοπιασμένος ή ακόμα καλύτερα αν είναι ψαρεμένος στον απογευματινό αποστατό(ψάρεμα με δίχτυα που τα ρίχνουν το μεσημέρι αργά και τα σηκώνουν μόλις σκοτεινιάσει)και τον ρίξεις στα κάρβουνα αφού βέβαια του βγάλεις την χολή.Ο σκάρος τρώγεται με τα έντερα όπως είναι αφού προηγουμένως όπως ανάφερα του κάνεις μια μκρή χειρουργική επέμβαση για να του βγάλεις την χολή που βρίσκεται πίσω από το αριστερό φτερό όταν κοιτάς το ψάρι από την κοιλιά και το κεφάλι του είναι μπροστά.Πίσω από το φτερό του κάνεις μια μικρή τομή με ένα κοφτερό μαχαίρι και αμέσως βλέπεις το συκώτι του και ανάμεσα την χολή που είναι μια πράσινη ή κιτρινοπράσινη κύστη.Την αφαιρείς και είναι έτοιμος για το κάρβουνο.Δεν πρέπει να του βγάλουμε τα λέπια γιατί είναι τόσο μαλακό ψάρι που θα κολλήσει στην σχάρα και θα πάει άχρηστος.Σας άνοιξα την όρεξη έέέέ.Κάτι άλλο σημαντικό που ξέχασα να γράψω είναι το χρώμα του που είναι από σκούρο γκρί ο ασερνικός και κόκκινο-γκρί ο θυληκός.

17 comments:

Alkiviadis said...

Αν και έχω βάρκα, δεν το έχω δεί αυτό το ψάρι. Μάλλον δεν περιφέρεται στα νερά μας.
Μάρκο καλοφάγωτα.

IxNiLaTiS said...

Έχω χρόοοονια να πιάσω σκάρο. Έχω πιάσει τέτοιους με ψαροντούφεκο στα νερά του Πηλίου κι στον κάβο Μαλέα.
Παλαιότερα έπινε τέτοιους ο παπούς μου (επαγγελματίας ψαράς) στην Βραυρώνα Αττικής, αλλά τώρα πιά έχει εξαφανιστεί από εκεί.

Το κρέας του έχει την γεύση του καβοτριού.

IxNiLaTiS said...

καβουριού

yannis said...

Γειά σου Μάρκο. Ωραίος ο Σπάρος. Εμένα το αγαπημένο μου ειναι το φαγκρί, αλλά δυστηχώς δεν ξέρω να ξεχωρίζω το αλιευμένο από αυτό του ιχθυοτροφείου. Τελικά το Θυμάρι πως πήγε. Ήταν τόσο άσχημα όσο υπολόγιζες ή καλήτερα?

Beekeeper said...

μας την ανοιξες. μας την άνοιξες και ποιος θα μας την κλεισει τώρα

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης said...

Μάρκο
να πω και γω κάτι που έμαθα από σένα,πως τα θηλυκά είναι κόκκινα και σκούρα τα αρσενικά.
σ'ευχαριστώ για την ευκαιρία της νόστιμης γνωριμίας με τους σκάρους.
Να είσαι καλά και πάντα τέτοια.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΓΩΝΗΣ said...

"Σκάρο με λένε πιάσε με
και το σκατό μου φα το".
Έτσι λένε οι κρητικοί και μάλλον έχουν ένα δίκιο.
Ψάχνω να βρω σκάρο χρόνια αλλά δεν.
Στην Μύκονο που δούλευα 2 χρόνια είχαν βγάλει κάποιοι ψαράδες κάποια στιγμή αλλά τότε δεν ήταν δυνατόν να τον πάρω.

@yannis: Εγώ ψαράς δεν είμαι αλλά είμαι χρόνια σερβιτόρος και θα σου πω αυτό που έμαθα. Φαγκρί ιχθυοτροφείου είναι λιπαρό. Το βλέπεις όταν το τρως το λίπος. Τα πελαγίσια είναι πιο στεγνά.
Τα δικά μας επίσης είναι πιο ασημένια παρά κόκκινα σε αντίθεση με τα Ομαν-Σενεγάλη-Μαρόκο που κυκλοφορούν που είναι πολύ κόκκινα.

Κώστας Ελευθεριου said...

Γέιά σου ρε Μάρκο !!

Τι μας Σκαρό- νεις πάλι.

Να είσαι πιό προσεκτικος στις διατυπώσεις σου , γιατί είδες τι κατάλαβε το πονυρό - αγνό μυαλό του Ανέστη !!

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης said...

Κώστα
ήμουν ο τυχερός και γεύτηκα τους σκάρους στην Πάρο,ψημένους απο το Μάρκο.
ζηλεύεις?

yannis said...

Νίκο ευχαριστώ για την διευκρίνιση, θα το έχω υπ'οψιν μου. Βλέπεις τις τσιπούρες ιχθυοτροφείου τισ ξέρουμε όλοι από τα super market. Φαγκριά δεν πολυκλοφορούν!

markos aliprantis said...

Αλκιβιάδη δεν είναι ψάρι που κυκλοφορεί εύκολα στον μπάγκο γιατί οι ψαράδες τους κρατάνε για πάρτη τους

markos aliprantis said...

Πάνο συμφωνώ με την γεύση αλλά εδώ κάτω κυκλοφοράνε αρκετοί.Ζημιά γίνεται με τα συρόμενα εργαλεία που πιάνουν μικρούς σαν το κουτί με τα σπίρτα και πάνε χαμένες οι γέννες.

markos aliprantis said...

Γιάννη το θυμάρι φέτος ήταν το καλύτερο της τελευταίας 10ετίας αλλά δεν είχα μελίσσια πολλά και δυνατά να το μαζέψουν.Ένωσα 2-3 μαζί για να τα καταφέρω να πάρω αυτό το λιγοστό θυμάρι.Δλδ από καμιά εκατοστί που είχα έμειναν 38 και από αυτά θα πάρω μέλι.

markos aliprantis said...

Καλώς τον Κώστα που είσαι ρε φίλε;
Άν έρθεις στα κυκλαδωνήσια θα φάς σκάρο.

markos aliprantis said...

Ανέστη το είχα ξεχάσει να το γράψω σχετικά με τα χρώματα και το συμπλήρωσα στο τέλος σ'ευχαριστώ.

markos aliprantis said...

Νίκο έχεις δίκιο τα εντόσθια είναι όλα τα λεφτά.

markos aliprantis said...

Κώστα σε έχασα τί έγινε πώς τα πήγαν τα μελίσσια σου;