Sunday, July 8, 2007

Aρχισα τον τρύγο του θυμαρίσιου εδώ και 2-3 μέρες τώρα για να τα μεταφέρω ψηλά μπας και δώσει το όψιμο θυμάρι.Το πρώιμο δεν έδωσε σχεδόν τίποτα(ούτε 5 κιλά ανά δυνατή κυψέλη).Χτες το βράδυ άρχισα να μεταφέρω τις πρώτες με την μπαγαζιέρα.Σε κάποιο σημείο της διαδρομής σταματήσαμε για τον σχετικό έλεγχο να δούμε και πόση βαρρόα έπεσε από τις σίτες.Όλα καλά λίγη βαρρόα ευτυχώς και συνεχίσαμε την πορεία μας προς την κορυφή του περιστεριού(τοπωνύμιο λόγω του μεγάλου ύψους πέφτει το πρώτο χιόνι).Ύστερα από μία ώρα διαδρομής στο χωματόδρομο ή μάλλον στον κατσικόδρομο φτάσαμε μπροστά στο μεταλείο.Αρχίζουμε με τα παιδιά μου να κατεβάζουμε τα μελίσσια και μόλις μείνανε 7-8 τριώροφα πάω να τραβήξω ένα πολύ δυνατό μελίσσι γίνεται η ζημιά.Μέσα στην τρύπα που έχει το V μπαίνει ένα σίδερο από το πλέγμα της μπαγαζιέρας.Όπως τραβάω λοιπόν την κυψέλη ανοίγει το V και αποσυνδέεται η μισή σήτα από τον εμβρυοθάλαμο.Το τι έγινε δεν περιγράφεται.Ποτάμι οι μέλισσες έξω να έχουν γεμίσει όλη την μπαγαζιέρα.Τώρα τι γίνεται;Ανάβω το καπνιστήρι και ανεβαίνω πάνω ξανά για να ξαναβάλω την σήτα στην θέση της.Μετά τα πρώτα 20 τσιμπήματα στα πόδια(αστράγαλος)σταμάτησα να μετράω και να κάνω ώώώχ.Τελικά (δεν γινόταν και αλλιώς)την βάζω στη θέση της και ξανατοποθετώ το V.Καπνίζω ξανά και σχεδόν οι περισσότερες μπήκαν μέσα και συνεχίσαμε το κατέβασμα των άλλων μελισσιών.Περιττό να σας πω πόσες μέλισσες σκότωσα αλλά δεν γινόταν και αλλιώς.Τώρα που γράφω ο αστράγαλος με έχει ταράξει στον πόνο χωρίς ευτυχώς να έχει πριστεί.Τελικά οι μελισσοκόμοι είμαστε μαζόχες.

7 comments:

Νίκος said...

Για κάθε κεντρί που θα τρώς φίλε Μάρκο θα λες "αχ της αγάπης μαχαιριά"και θα περνάει ο πόνος.

Anonymous said...

Καλιο γαιδουροδενε παρα γαιδουρογυρευε.Καλη εβδομαδα φιλε.
Τοτσιμπιμα ποναει,το κεντριζμα οχι.

Beekeeper said...

Μονο στο ποδι σε φαγανε? Μια φορα που ειχα κανει μαλακια. (προσεξε το παντως.. παντα εμεις κανουμε μαλακια και μας τρωνε.. Ποτε δε θα με φανε πανω απο 2-3 αν δεν φταιω)... μια φορα λοιπον που εκανα μαλακια και μου την ειχαν πεσει, καποια στιγμη ειχα τσαντιστει γιατι μεσα σε ολα ειχε πιαστει και το ποδι μου σε καποιο συρμα και με ειχε γδαρει. Ετσι νομιζα.. γιατι και στο ποδι τελικα, μελισσες ειχα. ειχαν μαζευτει τοσες πανω στην καλτσα που δεν ειχες πια αισθηση πονου απο τσιμπημα, αλλ ενα ενιαιο πραμα. Τελος παντων καλοφαγωτο ρε Μαρκο και καλοπουλητο κι ας ειναι και λιγο.

BeeHappy said...

Τελικά οι μείσσοκόμοι είμαστε....απρόσεχτοι!

Axtapos said...

Εγώ πάντως που δεν μπορώ να θεωρηθώ μελισσοκόμος, δεν μπορώ ποτέ να ξέρω πότε θα μου τη πέσουν.. Αλλες φορές πάω και τις ανακατέβω επί πολλή ώρα και δεν έρχεται ούτε μία επάνω μου και άλλες φορές μου ρίχνονται έστω και αν είμαι μακριά λίγα μέτρα από τις κυψέλες, έτσι ξαφνικά και χωρίς λόγο γμτ τους!!
Πως τα αντέχεις ρε Μάρκο τόσα κεντριά...είμαι να απορρήσω! Ενα τρώω και πρήζομαι!

parosbees said...

Ευχαριστώ για τις ευχές τελευταία δεν πρίζομαι.Ισως ήθελα να το παίξω μάγκας και ενώ άλλες φορές φόραγα τα μποτάκια μου προχτές πήγα με τα αθλητικά.Καλά μου έκαναν αφού προσπαθούσα να τις σκοτώσω.Ζέπο αφού φάς καμιά 300 κεντριά θα σταματήσει το πρίξιμο και θα μείνει μόνο το κάψιμο.Σήμερα πήγα στα μεταλεία το πρωΐ και είδα οτι το δουλεύουν καλά το θυμάρι.Γιά να δούμε.Κάποιος παλαιότερα είχε πεί ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι νησιώτες(κυκλαδίτες) μελισσοκόμοι είμαστε απατεώνες γιατί πουλάμε ακριβά το μέλι.Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.Όποιος θέλει ας έρθει.

SEM said...

ΕΣΥ ΣΑΝ ΠΑΛΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΙΣΕΣ
ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΟΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ;
ΣΤΕΦΑΝΟΣ